رایتل، تنها یک اپراتور ارتباطی نیست؛ گاهی صدای امنیست که از دلِ ویرانی میرسد، تکهای از انسانیت در لحظههایی که همهچیز در حال فروپاشی است.
در میان دود، آوار و ترس، گاهی تنها چیزی که باقی میماند صدایی است از آن سوی خط، یک نفس مطمئن، یک «الو» که یعنی هنوز کسی هست… کسی که مانده، شنیده، و مهمتر از همه، فهمیده. به گزارش اقتصاد ملی،رایتل، تنها یک اپراتور ارتباطی نیست؛ گاهی صدای امنیست که از دلِ ویرانی میرسد، تکهای […]
در میان دود، آوار و ترس، گاهی تنها چیزی که باقی میماند صدایی است از آن سوی خط، یک نفس مطمئن، یک «الو» که یعنی هنوز کسی هست… کسی که مانده، شنیده، و مهمتر از همه، فهمیده.
به گزارش اقتصاد ملی،رایتل، تنها یک اپراتور ارتباطی نیست؛ گاهی صدای امنیست که از دلِ ویرانی میرسد، تکهای از انسانیت در لحظههایی که همهچیز در حال فروپاشی است.
در بحرانها، قطع ارتباط نه فقط به معنای خاموشی گوشیهاست، بلکه خاموشی امید است. و وقتی همهچیز خاموش میشود، این اتصالهای کوچکاند که یادمان میآورند هنوز میشود انسان ماند، حتی وقتی دنیا بیرحمانه میلرزد.
از خدمات امدادی تا پوشش اضطراری در مناطق بحرانزده، رایتل در ماههای گذشته نشان داده که “ارتباط” فقط انتقال داده نیست؛ گاهی یعنی انتقال دلگرمی، نجات، و زنده نگهداشتن آنچه ما را انسان میکند
0 دیدگاه