خبرنگار؛ روایتگر آنچه باید شنیده شود

روز خبرنگار برای من بیشتر از آنکه یک مناسبت در تقویم باشد، فرصتی است برای گفتن یک خسته‌ نباشید ساده به کسانی که کارشان با سؤال شروع می‌شود و با پیگیری ادامه پیدا می‌کند.

 خبرنگاری فقط نوشتن چند خط درباره یک اتفاق نیست. پشت هر خبر، معمولاً یک تلفن، یک گفت‌وگو، چند بار پیگیری و گاهی صبر برای گرفتن پاسخی است که شاید به این راحتی‌ها به دست نیاید. 

 خبرنگار کسی است که از کنار موضوعات ساده به‌ راحتی عبور نمی‌کند؛ سؤال می‌پرسد، دوباره می‌پرسد و تلاش می‌کند روایتش تا جای ممکن به واقعیت نزدیک باشد.

 در روزهایی که سرعت انتشار خبر گاهی از فرصت فکر کردن جلو می‌زند، کار خبرنگار سخت‌تر هم شده است. تشخیص خبر از شایعه، پیدا کردن منبع درست و حفظ دقت در میان انبوه اطلاعات، بخشی از مسئولیتی است که شاید همیشه دیده نشود، اما اهمیتش برای جامعه کم نیست.

 من به‌عنوان کسی که سال‌ها در حوزه روابط عمومی و ارتباطات فعالیت کرده‌ام، همیشه باور داشته‌ام که رابطه میان روابط عمومی و رسانه نباید فقط به زمان انتشار یک خبر محدود شود. 

 رسانه، چشم پرسشگر جامعه است و روابط عمومی هم باید مسیر ارتباط را برای این پرسش‌ها هموار کند. اعتماد، زمانی شکل می‌گیرد که گفت‌وگو دو طرفه، صادقانه و همراه با احترام باشد.

 در بیمه آسیا نیز این ارتباط برای ما فقط یک ارتباط سازمانی نیست. صنعت بیمه با زندگی، امنیت و آینده مردم گره خورده است و طبیعی است که درباره عملکرد شرکت‌های بیمه، پرسش و مطالبه وجود داشته باشد. 

 ما در بیمه آسیا تلاش می‌کنیم این ارتباط را بر پایه تعامل، پاسخگویی و احترام متقابل با رسانه‌ها دنبال کنیم و صدای خبرنگاران را بخشی از مسیر ارتباط با جامعه می دانیم.

 روز خبرنگار فرصتی است برای گفتن خسته‌نباشید به کسانی که هنوز برای پیدا کردن یک پاسخ، تلفن می‌زنند، پیگیری می‌کنند، سؤال می‌پرسند و گاهی برای یک گزارش، بیشتر از چیزی که دیده می‌شود وقت می‌گذارند.

 خدا قوت به خبرنگارانی که پرسیدن را جدی می‌گیرند و روایت کردن را امانت می‌دانند.